Mądrze wspierać małego człowieka by stał się szczęśliwym i autonomicznym dorosłym!

Metoda Weroniki Sherborne

Jest to metoda Ruchu Rozwijającego – programu nastawionego na rozwijanie, poprzez odpowiednie ćwiczenia i zabawy ruchowe, takich cech, jak: poczucie własnej wartości i pewności siebie, poczucie bezpieczeństwa, odpowiedzialność, wrażliwość, umiejętność nawiązywania kontaktów z drugą osobą.

Proponowane ćwiczenia kształtują świadomość własnego ciała, pobudzają ekspresję, inwencję, relaksują. Wszystkie wymagają współdziałania z partnerem lub grupą, wyzwalając i utrwalając pozytywne emocje. Szczególną rolę metoda ta odgrywa w pracy z dziećmi nadpobudliwymi, agresywnymi, lękliwymi, z powodzeniem jest też stosowana w przypadkach głębszych zaburzeń rozwojowych.

Metoda Denisona

Jest to metoda, której ćwiczenia pozwalają na korelację obu półkul mózgu, w wyniku których następuje usprawnienie funkcji wzrokowo-ruchowych, słuchowych, motorycznych. Ich autor udowadnia, że ćwiczenie polegające na stymulowaniu pewnych punktów ciała, nazwanych "punktami na myślenie" powoduje przesyłanie informacji z prawej półkuli mózgu do lewej strony ciała i w konsekwencji eliminowanie "przekręcania" liter, przestawiania sylab.

Ćwiczenia wielopoziomowe usprawniają percepcję słuchową, wzrokową oraz sprawność motoryczną. Jest to nieodzowna pomoc nauczyciela specjalisty w jego codziennej pracy dająca duże efekty pod warunkiem systematycznej współpracy z rodzicami. Metoda ta kładzie duży nacisk na lateralizację, szczególnie w przypadku, gdy nie jest jeszcze ustalona oraz na kształcenie orientacji w schemacie ciała i przestrzeni. Prowadzi również zajęcia uwzględniając w nich ćwiczenia kształtujące mowę i wiele ćwiczeń w czytaniu zaczynając od głoskowania, następnie przechodząc do sylabizowania, a kończąc na czytaniu całościowym.

Pedagogika Zabawy

Jest koncepcją zakładającą wspieranie rozwoju całej osobowości człowieka i łączy w sobie założenia i metody różnych kierunków psychologii i pedagogiki humanistycznej, służące do aktywizacji przeżyć. Pedagogika zabawy opiera się na nast. zasadach:

  • wspieranie percepcji, zdolności nawiązywania kontaktów, współżycia i wchodzenia w relacje z ludźmi, ponieważ umożliwiają one rozwój samoświadomości
  • inspirowanie do wyrażania siebie, doświadczania radości eksperymentowania, wspierania twórczej działalności
  • człowieka traktuje holistycznie jako osobę złożoną z ciała, duszy i umysłu, osobę uczącą się całościowo i funkcjonującą w swoich różnorodnych odniesieniach: Ja-Ty- My (społeczeństwo – środowisko ekologiczne – czas)
  • uczenie się polega na samodzielnym uświadamianiu sobie i formułowaniu celów, dochodzeniu do nich i ocenianiu osiągniętych rezultatów

Oddziaływanie - wychowanie i nauczanie globalne, ma na celu połączenie aspektów emocjonalnych i poznawczych. Zarówno tradycyjne nauczanie, jak również cała nasza kultura, są w sposób jednostronny silnie zorientowane na rozwój intelektu. Pedagogika zabawy dąży do przeciwstawienia się tej tendencji. Umysł człowieka może przyczynić się do pełnego rozwoju jednostki tylko wtedy, gdy pozostaje w rzeczywistym kontakcie z uczuciami i doświadczeniami, pozostając w dobrych kontaktach i relacjach z innymi ludźmi.

Do realizacji celów Pedagogika Zabawy wykorzystuje liczne metody obejmujące: elementy zabawy, twórczości artystycznej, pracy z ciałem, identyfikację, odgrywanie ról, podróżowanie w fantazji i wyobraźni, ćwiczenia relaksacyjne, informację zwrotną.